گزارش برگزاری جلسه مربی تربیتی با نوجوانان پیشران در مرکز نیکوکاری انصارالشاب
اخلاقمداری، حیا و مطالبهگری آگاهانه
در راستای تقویت بنیانهای تربیتی، اخلاقی و اجتماعی نوجوانان و با هدف پرورش نسل مسئولیتپذیر و اثرگذار، جلسهای تربیتی با حضور مربی تربیتی و جمعی از نوجوانان پیشران برگزار شد. این نشست با تمرکز بر سه محور کلیدی «اخلاقمداری»، «حیا» و «مطالبهگری آگاهانه» تلاش داشت تا نگاه عمیقتری نسبت به نقش نوجوان در جامعه امروز ایجاد کند و مسیر کنشگری صحیح را تبیین نماید.
محور اول: اخلاقمداری؛ زیربنای رفتار فردی و اجتماعی
در ابتدای جلسه، مربی تربیتی به تبیین مفهوم اخلاقمداری پرداخت و آن را زیربنای تمام رفتارهای فردی و اجتماعی دانست. تأکید شد که اخلاق، تنها به رفتار فردی محدود نمیشود، بلکه در نوع تعامل با خانواده، دوستان، فضای مجازی و جامعه نمود پیدا میکند.
نوجوانان در این بخش با مصادیق عینی اخلاقمداری همچون صداقت، احترام متقابل، مسئولیتپذیری، عدالتخواهی و کنترل خشم آشنا شدند. همچنین به این نکته اشاره شد که نوجوان پیشران باید الگوی رفتاری برای همسالان خود باشد و پیش از مطالبه از دیگران، اخلاق را در عمل به نمایش بگذارد.
محور دوم: حیا؛ عامل رشد شخصیت و کرامت انسانی
در ادامه جلسه، موضوع «حیا» بهعنوان یکی از ارکان مهم رشد شخصیت مورد بررسی قرار گرفت. مربی تربیتی با نگاهی کاربردی، حیا را نه بهعنوان محدودیت، بلکه بهعنوان سپری برای حفظ کرامت انسانی معرفی کرد.
در این بخش، تفاوت میان حیا و انزوا تبیین شد و بر این نکته تأکید گردید که حیا به معنای آگاهی از حدود، مراقبت از رفتار و گفتار، و حفظ شأن فردی در محیطهای مختلف بهویژه فضای مجازی است. نوجوانان با مشارکت فعال خود، درباره چالشهای موجود در فضای مجازی و راهکارهای حفظ حیا و هویت دینی و اخلاقی به گفتوگو پرداختند.
محور سوم: مطالبهگری؛ آگاهانه، مسئولانه و اخلاقمحور
یکی از بخشهای مهم و تأثیرگذار جلسه، پرداختن به موضوع «مطالبهگری» بود. مربی تربیتی با تأکید بر اینکه مطالبهگری صحیح، نشانه بلوغ فکری و اجتماعی است، تفاوت میان مطالبهگری آگاهانه و مطالبهگری هیجانی و بدون پشتوانه را تشریح کرد.
در این محور، نوجوانان آموختند که مطالبهگری باید:
مبتنی بر شناخت مسئله و آگاهی باشد
با حفظ اخلاق و احترام انجام شود
همراه با ارائه راهحل و پیشنهاد باشد
در چارچوب قانون و ارزشهای دینی صورت گیرد
همچنین به نقش نوجوانان پیشران در شناسایی مسائل محیط اطراف، مدرسه، محله و جامعه و انتقال صحیح مطالبات به مسئولان مربوطه اشاره شد.
مشارکت نوجوانان و فضای جلسه
فضای جلسه صمیمی، پویا و تعاملی بود و نوجوانان با طرح سؤالات، بیان دیدگاهها و ارائه تجربیات شخصی، نقش فعالی در روند جلسه ایفا کردند. این تعامل دوسویه، موجب شد مباحث مطرحشده از حالت صرفاً نظری خارج شده و جنبه کاربردی و ملموس به خود بگیرد.
